Zielona akceptacja
Domowi rolnicy są znani z zastanawiania się nad tym, dlaczego pomimo optymalnych warunków, niektóre rośliny nie osiągają swojego maksimum, podczas gdy inne wydają się nie zważać na środowisko i dają duży plon? Nawet takie same warunki klimatyczne i poziom opieki w różnych pomieszczeniach dają różne rezultaty.
Co określa stopień komunikacji pomiędzy roślinami pozostaje nam nieznane, jednak dowiedziono że rośliny są świadome istnień i natury w ich sąsiedztwie.
Wydaje się, że nie tylko różne standardy miary ważności, lecz także suma wszystkich działań otaczających rośliny, jak i standard samej rośliny, wszystko gra rolę w tym, jaki otrzymamy plon. To tłumaczy dlaczego każda sadzonka jest już wyposażone w swój unikalny poziom energii, co tłumaczy dlaczego niektóre rośliny po prostu lepiej rosną od innych pomimo takiej samej opieki. Indywidualność w roślinach może być ograniczona poprzez klonowanie, jako że klony pochodzą od jednego rodzica więc mają przewidywalne podłoże genetyczne. Jednak nawet wtedy jeden klon może paść podczas gdy jego sąsiad momentalnie rośnie.
W tym artykule spróbujemy wyjaśnić dlaczego jedna roślina osiąga wiele, podczas gdy inna prawie nic.
Rośliny dobrze rozwijają się w harmonii.
Harmonia jest zdefiniowana jako odszukiwanie balansu w pewnym schemacie. Harmonia w naszym życiu oznacza przyjazne, bezpieczne miejsce z bliskimi nam osobami plus robienie rzeczy dzięki którym odczuwamy przyjemność i satysfakcję. Aby czuć harmonię, pewna ilość zdrowia i pewności siebie jest niezbędna, co umożliwia odczuwanie przyjemności. Tą drogą możemy nawet polubić swoją pracę!
Harmonia w roślinach w zasadzie mało się różni. Roślina po prostu ma rosnąć. Rosną w różnych warunkach, obojętnie czy ktoś się o nie troszczy, czy nie. Włoski na korzeniach są stale zastępowane nowymi, w innym wypadku duży napływ wody mógłby mieć działanie szkodzące. Wraz ze wzrostem korzenia, rozmiar sieci korzeni wzrasta i wydłużają się przewody potrzebne do transportu wody i składników odżywczych w górę rośliny i dostarczania z powrotem słodkich, życiodajnych płynów z powrotem do korzeni.
Ten strumień energii jest aktywnym systemem transportu który także potrzebuje energii żeby samemu działać. Z coraz większym przyrostem korzeni, energia rośliny jest dostarczana do korzeni. To z kolei sprawia, że roślina stale rośnie, rozwija nowe liście i przeprowadza niezbędną fotosyntezę żeby utrzymać poziom energii.
Wysoko rozwinięte rośliny są zróżnicowane. Oznacza to, że mają różniące się części z których każda ma własną funkcje. Dzięki temu energia jest zużywana w mniejszym stopniu.
Korzenie - kształtują "drzwi" do głębin ziemi dla rośliny, lecz nie przeprowadzają fotosyntezy.
Łodyga - tworzy główną linię transportu i daje stabilność całej strukturze rośliny, lecz ma małą lub nie ma wcale zdolności do metabolizmu.
Liście – przeprowadzają fotosyntezę lecz nie posiadają funkcji korzeni.
W jednokomórkowych roślinach takich jak alga, te funkcje są właściwe jednej komórce i w ten sposób roślina zaoszczędza wiele energii na transporcie. Wysoko rozwinięte rośliny z drugiej strony są bardzo rozbudowane. Niektóre części rośliny muszą być podtrzymywane (korzenie jako konsument) przez inne części (liście jako producent) To zakłada, że roślina rozpoznaje gdzie traci energię i które części wymagają naprawy. To znaczy że wymiana informacji ma miejsce w środku rośliny. Pytaniem jest czy istnieje jakiś rodzaj centrum dowodzenia związanym z systemem rośliny które zajmuje się tą wymianą informacji? Wspólne działanie części jednej rośliny ma miejsce tylko wtedy, gdy istnieje równowaga pomiędzy flo i innymi organami. W dodatku roślina nie ma jedynie potrzeby komunikacji pomiędzy własnymi częściami składowymi, lecz także z innymi roślinami.
Części rośliny, które nie mogą zintegrować się w systemie i nie dają wkładu w roślinę zaczynają być przez nią ignorowane i odcięte od energii. Dla przykładu, ostrzyżone gałęzie nie posiadają już potencjalnych zalet dla wzrostu i nie są już w stanie tworzyć nowych pączków, liści lub gałęzi. Zanim jednak taka gałąź zostanie poświęcona, roślina odzyskuje minerały takie jak magnez i inne śladowe pierwiastki z chlorofilu.
Komunikacja w roślinie jest często zastępowana przez potrzebę komunikacji z otoczeniem. Nie mówię tu tylko o tak oczywistych znakach jak żółknące liście oznaczające, że roślina potrzebuje dodatkowej opieki. Przedstawię tutaj informacje, które pokazują że rośliny są zdolne zarówno do wysyłania sygnałów do otoczenia, jak i wydzielania specjalnych zapachów które zachęcają lub odstraszają owady użyteczne do łagodzenia urazów spowodowanych przez pasożyty. Zostało to potwierdzone jako fakt po badaniu przeprowadzonym na wielu różnych odmianach roślin i wydaje się, że naukowcy są zgodni że zdarza się to podczas wegetacji w różnym stopniu rozwoju. Czysty przykład tego fenomenu widzimy wtedy, gdy roślinę z owadami umieścimy w ogrodzie. Inne rośliny blisko niej zaczną wysyłać sygnały do rozpoczęcia produkcji zapachów zachęcających te owady. W ten sposób sąsiednie rośliny pomagają chorym (tu obleganymi przez owady) szybko odzyskać siły. Jej sygnał alarmowy jest wzmacniany przez sygnały sąsiadujących roślin. W jakim stopniu i jak zaawansowanie rośliny się porozumiewają pozostaje nieznane, lecz wiadomo na pewno, że rośliny wiedzą o innych w swoim otoczeniu. Niektóre rośliny wykształciły w sobie obawę przed pewną grupą innych roślin i nie będą dobrze rosły w ich sąsiedztwie. Inne zaś radzą sobie bardzo dobrze dzieląc glebę z roślinami, które lubią. Tylko na ten jeden temat napisano wiele książek. Dobrym przykładem tych relacji są róże.
Szukanie równowagi w chaotycznym świecie.
Każda żywa istota usiłuje utrzymać się w równowadze w szybko zmieniającym się świecie. Jest to znane jako posiadanie równych praw w rośnięciu. Usiłowanie osiągnięcia poziomu harmonii w ekosystemie, pomimo stale zmieniających się wpływów jest podstawowym prawem dżungli (u nas bardziej lasu, chodzi tu o ogół roślin). Często mówi się, że jeśli roślina „trzyma się na nogach”, to może znieść małe trochę pchnięć do przodu. O tym mówi nam życie.
Dobre drogi transportu są niezbędne dla optymalnego funkcjonowania. Aktywny, lecz pobierający energię system transportu reguluje wkład energii w całej roślinie. Energia jest wtłaczana w pewnym określonym kierunku i te drogi zaczynają być budowane. Utrzymanie się przy życiu i ekspansja są dużo łatwiejsze jeśli roślina posiada dużą dozę energii. Przez porównanie, pomyśl o radzie miasta która może zarządzić zbudowanie nowych węzłów drogowych dla miasta. Jednakże, pod koniec roku, kiedy rada miasta nie ma pieniędzy, wtedy mogą zbudować tylko niezbędne drogi. I tak dokładnie dzieje się w świecie roślin.
Każdy rodzaj rośliny ma określone i zaprogramowane przymioty do życia w określonych warunkach. Dzięki temu rośliny wodne, lądowe i pustynne mogą istnieć, a także epifity (porośla), pasożyty i rośliny mięsożerne.
Rośliny wodne nie parują. Mogą istnieć bez korzeni lub korzystać ich wyłącznie do przytwierdzenia się do dna. Aparaty szparkowe też są niepotrzebne, ponieważ woda, tlen i CO2 są pobierane wprost z powierzchni rośliny i tam też wydalane. Przez co mniej energii jest zużywane na transporcie.
Rośliny lądowe różnią się między sobą przez zapotrzebowanie na wodę. Hydrofity wykazują wiele podobieństw z roślinami wodnymi. Kserofity są po drugiej stronie bariery i mogą przetrwać w miejscach z dużym, bezpośrednim natężeniem światła.
Rośliny konopi teoretycznie nie posiadają cech charakterystycznych roślin wodnych.
Wolą raczej suche miejsca. Pierwotnie, konopie rosły tylko na dużych wysokościach, gdzie miały silne wiatry i dużo bezpośrednich promieni UV. Posiadanie włochatych liści jest skutecznym sposobem na zatrzymanie transpiracji, czyli utraty wody na skutek parowania. Aparaty szparkowe znajdują się w żłobieniach w których zachodzi parowanie i nie ma tam wiatru. Liście o kształcie palca (chodzi tu o liście konopi mające kształt ręki) powodują, że ruch powietrza wokół rośliny nie powoduje wielu turbulencji. Teraz ostatnia, lecz na pewno nie najmniej znacząca rzecz: produkcja żywicy. Żywica chroni kwiaty przed wysychaniem.
Pomimo zewnętrznego wyglądu konopi, wielu głupich hodowców traktuje je jakby były roślinami wodnymi. Konopie potrzebują otoczenia dopasowanego do ich genetycznych upodobań.
Oryginalny tekst i obrazki: http://www.hesi.nl/pages/artikel-20-eng.pdf
|
